Eyang Jaya Perkosa sebagai senapati terakhir sebelum runtuhnya kerajaan Pakuan Padjajaran, berhasil menyelamatkan Mahkota Kerajaan (Binokasih) serta atribut kerajaan lainnya dan diserahkan ke raja Sumedang Larang, sejak penyerahan mahkota tersebut beliau menjadi Senapati Kerajaan Sumedang Larang. Persoalan Putri Harisbaya dengan Pangeran Geusan Ulun menjadi sebuah perselisihan antara Cirebon dan Sumedang Larang, hingga Cirebon mengirim pasukannya menyerang Kutamaya. Namun pasukan Cirebon tak berhasil mencapai sasarannya karena dihadang pasukan Sumedang Larang yang berada di bawah pimpinan Senapati Eyang Jaya Perkosa. Konon sebelum Eyang Jaya Perkosa pergi menghadang pasukan Cirebon, beliau menanam pohon Hanjuang di Kutamaya dan meninggalkan amanat : “Jika Pohon hanjuang ini masih segar, menandakan aku masih hidup dan jangan tinggalkan Kutamaya,” begitu amanat Eyang Jaya Perkosa. Syahdan menurut cerita pada saat pertempuran, Eyang Jaya Perkosa terpisah dari ketiga saudaranya yang turut dalam pertempuran itu. Salah satu dari saudaranya yang bernama Nangganan, menduga bahwa Eyang Jaya Perkosa telah gugur dalam pertempuran tersebut, sehingga mereka memutuskan kembali ke Kutamaya untuk menyarankan Pangeran Geusan Ulun agar memindahkan pusat Pemerintahan Sumedang Larang dari Kutamaya ke Dayeuh Luhur sebagai basis pertahanan yang sangat strategis. Penyerahan daerah Sindangkasih (Majalengka) sebagai pembayaran talak kepada raja Cirebon serta perkawinan putri Harisbaya dengan Pangeran Geusan Ulun telah mendamaikan perselisihan antara Cirebon dan Sumedang Larang. Senapati Eyang Jaya Perkosa yang kembali dari medan perang menemukan Kutamaya telah di tinggalkan. Tentu saja beliau sangat menyesalkan tindakan Pangeran Geusan Ulun dan sesampainya di Dayeuh Luhur beliau membunuh Nangganan, saudaranya atas kesalahannya itu. Konon kekecewaan Eyang Jaya Pekosa yang sebenarnya adalah harapan untuk mengembalikan kebesaran dan kejayaan Kerajaan Pakuan Padjajaran melalui kerajaan Sumedang Larang telah gagal. Sementara pohon Hanjuang yang ditanam oleh Eyang Jaya Perkosa sampai saat ini masih tumbuh subur di Kutamaya (Sekarang Desa Padasuka, Kecamatan Sumedang Utara). Dendam dan kebencian terhadap musuh juga diisyaratkan kepada keturunannya kelak apabila berziarah ke makamnya dilarang berpakaian batik yang menurut pendapatnya sebagai ciri khas pakaian musuh-musuhnya.

Eyang Jaya Perkosa, salaku senapati terakhir sateuacan runtuhna karajaan Pakuan Padjajaran, berhasil nyalametkeun Karajaan Karajaan (Binokasih) sareng atribut karajaan sanésna sareng dipasrahkeun ka raja Sumedang Larang, ti saprak masukan mahkota anjeunna janten Senapati ti Karajaan Sumedang Larang. Masalah antara Putri Harisbaya sareng Pangeran Geusan Ulun janten paséa antara Cirebon sareng Sumedang Larang, dugi ka Cirebon ngirim pasukan pikeun nyerang Kutamaya. Tapi, pasukan Cirebon gagal ngahontal udaganana sabab dicegat ku pasukan Sumedang Larang anu aya dina kapamimpinan Senapati Eyang Jaya Perkosa. Dicarioskeun sateuacan Éyang Jaya Perkosa angkat merangan pasukan Cirebon, anjeunna melak tangkal Hanjuang di Kutamaya sareng ngantunkeun amanat: "Upami tangkal hanjuang masih seger, éta hartosna kuring masih hirup sareng henteu ninggalkeun Kutamaya," saur Eyang Jaya Perkosa. Syahdan, numutkeun carita, nalika perang, Eyang Jaya Perkosa kapisahkeun sareng tilu sadérékna anu ngiringan ngiringan perang. Salah sahiji duduluranna, namina N Subscriber, curiga yén Eyang Jaya Perkosa maot dina perang, maka aranjeunna mutuskeun balik ka Kutamaya pikeun mamatahan ka Pangeran Geusan Ulun mindahkeun pusat Pamaréntah Sumedang Larang ti Kutamaya ka Dayeuh Luhur salaku stratégis pisan base pertahanan.Serahna daérah Sindangkasih (Majalengka) salaku pambayaran cerai ka raja Cirebon sareng nikahna Putri Harisbaya sareng Pangeran Geusan Ulun parantos ngahijikeun deui perselisihan antara Cirebon sareng Sumedang Larang. Senapati Eyang Jaya Perkosa, anu balik ti medan perang, mendakan yén Kutamaya parantos ditilar. Tangtosna anjeunna kasieun pisan kana kalakuan Pangeran Geusan Ulun sareng nalika anjeunna dugi ka Dayeuh Luhur anjeunna ngabunuh N Palanggan, lanceukna kusabab kalepatanana. Dicarioskeun yén kuciwa nyata Eyang Jaya Pekosa nyaéta harepan pikeun malikkeun kaagungan sareng kamuliaan Karajaan Pakuan Padjajaran ngalangkungan karajaan Sumedang Larang parantos gagal. Samentawis éta, tangkal Hanjuang anu dipelak ku Eyang Jaya Perkosa masih kénéh mekar di Kutamaya (ayeuna Désa Padasuka, Kacamatan Sumedang Utara). Dendam sareng benci ka musuh ogé dihartoskeun ka turunan engké nalika ziarah ka kuburanna dilarang ngagem batik anu numutkeun anjeunna mangrupikeun ciri baju musuhna.